وضعيت واحدهاي توليدي اصفهان، هر روز بحرانيتر از قبل

به گزارش رویش نیوز به نقل از اصفهان زيبا، قوانین متعددی برای حمایت از تولید یا رفع موانع تولید مصوب شد تا چرخ صنایع بچرخد، تا نرخ اشتغال روی منحنی رشد برود تا بازارها از تولید ایرانی انباشته شود تا...! امروز اما انباشتگی کالا در انبار کارخانه ها حکایت از وجود رکودی عمیق است و نرخ بیکاری غیر معمول صنعتی ترین استان کشور، حکایت از ریزش نیرو و کاهش ظرفیت تولید است. تولیدی که هر چند زخمش با تحریم ناسور شد، اما همه مشکلش وقوع تحریم ها نبود. رشد ناگهانی دلار، سرمایه واحدها را در مدتی اندک به یک سوم رساند و این در حالی بود که سهم صنعت از اجرای قانون هدفمندی یارانه ها پرداخت نشده و سرمایه در گردش واحدها به صفر رسیده بود. تحریم ها مشکلات را علاوه کرد. حذف حسابLC، نبود مواد اولیه و تجهیزات مناسب، تسهیلات گران قیمت بانکی که در مواردی باید با رانت و پارتی دریافت می شد به ریزش نیرو، کاهش ظرفیت تولید، چک های برگشتی و حراج کارخانه ها توسط بانک و طلبکاران منجر شد. پرده آخر، رکود بود که گلوی تولید را فشرد تا دیگر توانی برای صنعتگران و تولیدکنندگان باقی نماند.

کاهش سرمایه گذاری در صنعت

مطابق آمار اعلام شده توسط وزارت صنعت، معدن و تجارت در چهار ماهه نخست امسال، چهارهزارو 953 جواز تاسیس واحدهای صنعتی و معدنی در کل کشور صادر شده که این رقم نسبت به مدت مشابه سال گذشته 8/9 درصد کاهش داشته است. بیشترین تعداد مربوط به آذربایجان شرقی، خراسان رضوی، یزد و فارس بوده که نام اصفهان به عنوان قطب صنعت کشور در میان آنها دیده نمی شود. جدیدترین گزارش را تسنیم منتشر کرده است که مطابق این گزارش، تغییرات شاخص های عمده اقتصادی در بخش صنعت در نماگرهای اقتصادی سه ماهه دوم امسال نشان می دهد که تمام شاخص های واحدهای تولیدی در این مدت منفی شده است. شاخص تولید کارگاه های بزرگ صنعتی، جواز تاسیس واحدهای صنعتی و پروانه بهره برداری از آنها نسبت به دوره قبل رشد منفی داشته اند. بدین ترتیب شاخص تولید کارگاه های بزرگ صنعتی با رشد منفی 0/6 درصد معادل 94/6 اعلام شده است. ضمن آنکه جواز تاسیس واحدهای صنعتی از نظر تعداد، سه هزارو743 فقره با رشد منفی 9/5 درصد و از نظر سرمایه گذاری 262.6 هزار میلیارد ریال با رشد منفی 25/4 درصد و همچنین پروانه بهره برداری از واحدهای صنعتی از نظر تعداد، هزار و198 فقره با رشد منفی 1/5 درصد و از نظر سرمایه گذاری 35.8 هزار میلیارد ریال با رشد 17/5 درصد برآورد و اعلام شده است. به اعتقاد کارشناسان، رکود یکی از مهمترین دلایل کاهش میزان سرمایه گذاری در صنعت است. وضعیت خاکستری دورنمای سرمایه گذاری و بلاتکلیفی در تصمیمات، مهم ترین دلایل این کاهش گزارش شده است.

وضعیت قرمز صنعت در اصفهان

آخرین گزارش مربوط به وضعیت صنعت در اصفهان را استاندار ارائه کرد. به گفته زرگرپور، نرخ تورم و بیکاری در صنعتی ترین استان حدود 2 درصد بالاتر از متوسط کشوری بوده و10 درصد واحدهای صنعتی استان در تعطیلی مطلق و 40 درصد نیز با کمتر از 50 درصد از ظرفیت خود فعالیت می کنند. برای بررسی دقیق تر وضعیت تولید در استان می توان به آمار مربوط به فعالیت شهرک های صنعتی اصفهان نیز مراجعه کرد. این آمار از آن جهت قابل تامل است که استان اصفهان دارای حدود 68 شهرک صنعتی دولتی و خصوصی بوده و 8 درصد از شهرک های صنعتی کشور را در اختیار دارد. استاندار اصفهان، فعالیت شهرک های یاد شده را اینگونه به تصویر می کشد:« اصفهان با 68 شهرک صنعتی، رتبه نخست کشور را به خود اختصاص داده که از این تعداد حدود 25 شهرک فعال و 43 شهرک دیگر با مجموعه ای از مشکلات و محدودیت ها مواجه هستند.» رییس اتاق بازرگانی صنعت، معدن و کشاورزی استان، وضعیت صنعت در اصفهان را اینگونه به تصویر می کشد:
« بدنه صنعت و معدن، کار و تولید خسته است. ما رکودی دو ساله را تجربه کردیم که بسیاری از واحدهای تولیدی را با زیانی درشت مواجه کرد.» سهل آبادی، از کاهش دوباره ظرفیت تولید در اصفهان صحبت می کند؛ آماری که به نظر می رسد، رمقی برای تولید برجای نمانده است. مطابق آماری که خانه صنعت و معدن اصفهان به اصفهان زیبا ارائه کرده، ظرفیت تولید در اصفهان به زیر30 درصد رسیده است. در چنین شرایطی، پسابرجام چه کمکی می تواند به صنعت کند؟ در صورتی که همه مشکلات ناشی از تحریم ها باشد، می توان گفت که با رفع تحریم ها و پس از گذشت مدتی معقول، حوزه تولید به جایگاه اصلی خود بازمی گردد.

همه مشکل از تحریم نبود

مشکلات بانکی، نبود امنیت برای ارسال پول و دریافت مواد اولیه، رشد هزینه تولید به علت دور زدن تحریم ها و... همه آن چیزی است که سهل آبادی به عنوان مشکلات دوران تحریم یاد می کند. اما او تاکید میکند که تحریمها باعث ایجاد همه مشکلات نبود؛ نظام بیمه ای ناکارآمد، نبود تسهیلات بانکی و قیمت گزاف بهره، رشد قیمت مالیات و مالیات بر ارزش افزوده به همراه دست اندازهای درشت، آنچنان کمر تولید را شکست که بهبود آن نیازمند گذر زمان طولانی و حمایت دولت از بخش خصوصی و تولید است. سهل آبادی، زمان پرداخت تسهیلات را طولانی دانسته و از آن به عنوان نوش دارو پس از مرگ سهراب یاد میکند.

او تاکید میکند که صنعت در وقوع تحریم، اجرای قانون هدفمندی یارانه ها و رکود نقشی نداشته، اما از آنها آسیب دیده است و اگر قرار است تولید دوباره سرپا بایستد نیازمند حمایت همه جانبه است. به گفته سهل آبادی، طلب حوزه تولید بابت اجرای قانون هدفمندی یارانه ها بسیار زیاد است و حتی پس از آن ریالی، از تولید حمایت نشده است. او در پاسخ به این پرسش که چه میزان از پولهای بلوکه شده که دولت وعده آن را داده، به صنعت اختصاص یافته، می گوید:«من اطلاعی ندارم، اما هر میزان پولی که به ایران واردشده، سهمی در اختیار واحدهایی که توان صادرات داشته و اشتغال راحفظ کرده اند، قرار گیرد .

- - , .